Wijze van inname
De LM potenties (zie hoofdstukje gepotentieerde middelen) worden veelal opgelost in alcohol en voorgeschreven in zogenaamde 'snuifdoses'. Het is de bedoeling dat de patiënt slechts licht aan het in alcohol opgeloste middel ruikt; 'alsof er aan een bloem wordt geroken'.
De homeopathische middelen hebben hun werking niet op het materiële vlak zoals de reguliere medicatie maar op het niet-stoffelijke, energetische vlak. Derhalve is het niet nodig om ze via het spijsverteringskanaal 'materieel' te laten verteren en op te nemen. De 'opname' van het middel via de neus blijkt een zeer gebruiksvriendelijke en efficiënte methode te zijn. Het werkt uitstekend, ook in acute situaties. De alcohol is in dit geval de drager van de geneeskracht. De kracht van de snuifdosis neemt af naarmate het alcoholpercentage lager is, het flesje minder geschud wordt en ook naarmate de patiënt lichter aan de oplossing ruikt. Het effect van de snuifdosis kan vergeleken worden met het ruiken aan een fles ammoniak: binnen een milliseconde merkt u dat het ruiken aan de ammoniak een invloed heeft op uw hele gestel. Denk ook aan de werking van vlugzout waardoor het bewustzijn kan worden hersteld. Reuk heeft dus impact, dat is duidelijk.
Er zijn recentelijk nieuwe inzichten aan het licht gekomen waaruit blijkt dat de mens naast zijn gewone reukorgaan in zijn neus nog een ander zintuigorgaan heeft: het vomeronasaal orgaan. Ook wel het orgaan van Jacobson genoemd. Dit vomeronasale orgaan wordt door het lichaam gebruikt om feromonen waar te nemen. Feromonen zijn geurstoffen die het lichaam afgeeft. Zoals bijvoorbeeld de geur van zweet of vaginaal vocht. Een soort hormonen maar dan in vluchtige vorm. Deze geurstoffen zijn van invloed bij moederzorg, seksualiteit, agressie en ander basaal gedrag. Van allerlei dieren is bekend dat ze subtiele signalen uitwisselen via deze geurstoffen. Mensen kunnen de feromonen niet werkelijk ruiken, maar ze nemen ze onbewust waar via het vomeronasaal orgaan. Het vomeronasaal orgaan bestaat uit twee kleine sensor organen die in de neus zijn gesitueerd en onafhankelijk van de rest van het reukorgaan functioneren. Het bevat receptoren die via een eigen verbinding rechtstreeks in contact staan met de lagere hersencentra alwaar onze oerdriften en emoties zetelen. Op deze wijze wordt de hersenschors waar ons bewustzijn zetelt omzeilt. Gedrag en gevoel worden zo direct beïnvloedt zonder dat hogere delen van de hersenen iets in te brengen hebben.
Een onderdeel van de lagere, en evolutionair gezien oudere hersendelen, is het limbische systeem. Deze verzameling van hersenstructuren wordt ook wel het rhinencephalon of geurhersenen genoemd. Van hieruit lopen zenuwvezels naar hersenschors, thalamus, formatio reticularis, hypothalamus en van daaruit naar de hypofyse. De hypofyse speelt een belangrijke rol in processen die met de aanmaak van hormonen te maken hebben. Kortom het ruiken aan een homeopathisch middel kan grote invloed hebben op het gehele zenuwstelsel, de hormoonhuishouding, op oerdriften en emoties. Misschien is de ontdekking van het bestaan van het vomeronasaal orgaan een begin van de verklaring waarom het snuiven aan een homeopathisch middel zo goed werkt.
Proeven met apen hebben aangetoond dat bij hogere dieren het limbische systeem essentieel is voor het uiten van volwaardige emoties. Bij mensen hebben geuren ook invloed op emoties. Denk maar aan de gevoelens en daaraan gekoppelde herinneringen die bepaalde geuren op kunnen roepen. Het vers gebakken brood, pas gemaaid gras, de geur van de zolder, het huis van opa en oma. Iedereen heeft wel van dat soort geuren die direct een bijbehorend gevoel oproepen. Ons lange termijn geheugen met betrekking tot geur blijkt ook sterker ontwikkeld te zijn dan het visuele lange termijn geheugen. Het fenomenale geheugen van de olifant heeft mogelijk ook te maken met zijn sterke reukzin. Denk ook aan de Rolo-reclame uit 2003 waar een olifant een tik met zijn slurf uitdeelt aan een volwassen man die als klein jongetje hem jaren geleden een keer gepest heeft.
Soms komt het voor dat de LM-potentie in snuifdosis niet goed aan slaat. Dit is vooral het geval wanneer de pathologie zich al wat verder ontwikkeld heeft en tot orgaanlijden heeft geleid. De symptomen van dit orgaanlijden voeren dan de boventoon. Het overige beeld is wat op de achtergrond gedrongen. Dit orgaanlijden vormt een crisis die het algehele herstel in de weg staat. Op zo'n moment worden homeopathische medicijnen ingezet die een sterke voorkeur hebben hun werkzaamheid te tonen in het betreffende orgaan. De middelen waarvoor de homeopaat dan kiest hebben niet de hoge verdunningsgraad die geldt wanneer een middel voorgeschreven wordt op de algehele ziektetoestand, maar worden vaak in tinctuur toegediend of in een zwakke verdunning.
