Mensbeeld
Alvorens de werking van de homeopathie toegelicht wordt zal er eerst dieper op het functioneren van de mens ingegaan worden (=mensbeeld). Hierbij wordt gebruik gemaakt van denkbeelden uit de antroposofie. Hiervoor is gekozen omdat de antroposofie een van de systemen is waarin een niet-stoffelijk, energetisch gedeelte van de mens beschreven wordt waarmee de niet-stoffelijke, energetische werking van de homeopathische middelen beter inzichtelijk kan worden gemaakt.
Wanneer we naar ons zelf en de mensen om ons heen kijken, dan zien we dat iedereen een lichaam heeft dat we kunnen aanraken, zien, voelen, horen, ruiken, enzovoorts. Het lichaam is voor iedereen duidelijk waarneembaar. Dit noemen we het fysieke, stoffelijke lichaam van de mens. Maar er blijkt meer tussen hemel en aarde te zijn dan alleen dit stoffelijke gedeelte. Binnen de antroposofie worden er in totaal vier onderdelen van de mens onderscheiden.
Om te beginnen het stoffelijke gedeelte van vlees en bloed, dat gewoon met het blote oog waarneembaar is. Dit is het deel dat op aarde achterblijft en vergaat als men sterft.
Het tweede onderdeel van de mens is het etherisch lichaam. Dit is het gedeelte dat mogelijk maakt dat de mens met zijn stoffelijke lichaam wat kan doen. Het zorgt dat het leeft en beweegt. Het doet het bloed in onze aderen stromen. Men noemt het etherisch lichaam ook wel het levenslichaam Samen met het puur stoffelijke gedeelte vormt het ons lichaam.
Het derde aspect van de mens is het emotionele, het astrale lichaam. De mens is niet alleen maar een zich voortbewegend en voortplantend stuk vlees. Nee, er zit ook nog gevoel in. Een mens kan lachen, huilen, bang zijn, woedend worden, noem maar op. Deze voor ons allen bekende gevoelens behoren bij het astrale lichaam.
Als vierde onderdeel is er de individualiteit, het Ik. Dit aspect van de mens is essentieel omdat het de mens als wezen uniek maakt en hem onderscheidt van de andere natuurrijken. Het is dat aspect van de mens dat hem de mogelijkheid geeft op verstandelijke basis beslissingen te nemen en boven zijn primaire emoties en dierlijke instincten uit te stijgen. Het is de drager van de persoonlijkheid en de kern van het menselijk zijn. Het doorstroomt en beheerst het gehele individu. Het is een vitale kracht die zorgt dat de verschillende delen van het organisme uiteindendelijk samen als eenheid kunnen functioneren. Wanneer een mens sterft, dan trekt deze vitale kracht zich uit het organisme terug en zal de eenheid en interactie tussen de verschillende delen van de mens uiteen vallen. Zoals de zon in de macrokosmos het ordenende en centrale hemellichaam is, zo kan het menselijke Ik gezien worden als de geestelijke zonnekracht die we in ons dragen, de kracht die werkelijk het centrum van de mens is en de verschillende delen in een optimale harmonie houdt.
In dit verband is het interessant even een uitstapje te maken en de vier natuurrijken te vergelijken met de vier aspecten van de mens. Het fysieke, stoffelijke lichaam van de mens kan op een lijn gesteld worden met het mineralenrijk. Een mineraal beweegt niet, heeft geen emoties. Een steen zal niet zo snel huilen.Het etherische lichaam is gerelateerd aan de plantenwereld. Een plant beweegt, richt zich op naar de zon. De sappen in de plant verplaatsen zich tegen de zwaartekracht in naar boven. Een plant kent echter geen emoties of instincten. Het astrale, emotionele lichaam is dierlijk. De dierenwereld wordt beheerst door instincten en emoties.De vierde dimensie in dit geheel is het typisch menselijke, de individualiteit.
Terugkomend op ons mensbeeld kunnen we dus stellen dat de mens in vier aspecten is te onderscheiden. In het centrum ligt het puur menselijke, individuele, Ik. Vanuit dit centrum beïnnvloedt het Ik het hele wezen; het astrale, etherische en fysieke lichaam. Het is vergelijkbaar met een steentje dat in het water gegooid wordt, waarbij de kringvormige golfjes die dan ontstaan de omgeving doorstromen. Alle delen staan met elkaar in nauw verband en beïnvloeden elkaar. Het zijn aspecten van de mens die te onderscheiden zijn, maar niet te scheiden; zij functioneren als een geheel, als een totaliteit. Wanneer iemand bijvoorbeeld door zijn enkel gaat, kan hij door dit lichamelijke trauma erg schrikken, waardoor hij gaat huilen. Als hij zich daarbij ook nog realiseert dat hij door dat ongeval een belangrijke wedstrijd moet missen, zal de pijn alleen maar heviger worden. De pijn wordt dus niet alleen bepaald door lichamelijke, stoffelijke processen, maar staat ook in verband met emotionele en geestelijke factoren. Maar een situatie van angst en schrik kan er ook de oorzaak van zijn dat er helemaal geen pijn ervaren wordt terwijl er fysiek gezien wel een reden voor is. Denk hierbij aan de soldaten die midden in de strijd hevig gewond raken 
en daar op dat moment niets van voelen. Of aan iemand die aangevallen wordt door een haai en pas achteraf merkt een been kwijt te zijn. Een verhoogd adrenaline gehalte stelt je, na schrik of angst, fysiek in staat om te vluchten of te vechten. Bekend zijn ook de veranderingen in het astrale emotionele lichaam die plaatsvinden tijdens hormonale veranderingen in het stoffelijke lichaam.Een voorbeeld hiervan is de mogelijke verandering van het humeur tijdens de menstruatie. Maar denk ook aan alle psychosomatische klachten die er zijn, zoals overspannen of overwerkte mensen, die uiteindelijk lichamelijke klachten krijgen. De drukke zakenman met zijn maagklachten, of de huisvrouw die zich elke dag uit de naad werkt en uiteindelijk migraine klachten krijgt of door haar rug gaat.
De onderlinge samenhang van de verschillende lichaamsdelen wordt nog duidelijker als we het slaapproces nader beschouwen. Wanneer de mens in slaap valt, wijzigt namelijk de samenhang tussen de verschillende lichaamsdelen. Het etherisch en fysiek lichaam blijven met elkaar verbonden, zodat de vitale.functies van het lichaam gewoon doorgaan. 
Het astraal lichaam en het Ik komen echter grotendeels los van de andere lichamen. Hierdoor is het organisme tijdens de slaap niet in staat tot normale waarnemingen, tot gevoelens van liefde en leed, tot bewuste gedachten en daden. Kortom: alle zaken waarvan het astraal lichaam en het Ik drager zijn. Tijdens de slaap zijn het astraal lichaam en het Ik in een andere bestaanstoestand overgegaan. Het slapen en waken is te zien als een ritmisch proces waarbij het astraal lichaam en het Ik, na een dag in samenhang met de andere lichaamsdelen gefunctioneerd te hebben, enige tijd hun activiteit moeten ontplooien in de geestelijke wereld. Daarna kunnen zij weer in het fysieke lichaam terugkeren. In de slaap worden het astraal lichaam en het Ik weer opgenomen in de harmonie van de geestelijke wereld en worden zij vanuit deze geestelijke omgeving gevoed. Bij het ontwaken brengen het astraal lichaam en het Ik dan ook hernieuwde krachten in het organisme. Dit is duidelijk merkbaar aan de verkwikking die een gezonde slaap met zich meebrengt.
De bij het menselijk fysieke lichaam passende gezonde vorm en functie kan alleen door het etherisch lichaam onderhouden worden. Het etherisch lichaam wordt echter op zijn beurt weer gestuurd door input vanuit het astraal lichaam en het Ik. Zo staat dus alles met elkaar in verband. Het etherisch lichaam is de beeldhouwer van het fysieke lichaam. Het kan alleen op de juiste wijze vorm geven, wanneer het de impuls hiertoe van het astraal lichaam en het Ik krijgt. Naar aanleiding van de voorbeelden, die in het astraal lichaam en het Ik aanwezig zijn, geeft het etherisch lichaam gestalte aan het fysieke lichaam. Deze voorbeelden zijn een soort blauwdrukken van een gezond en harmonisch functionerend organisme. Gedurende het waken raakt deze blauwdruk voor het etherisch lichaam steeds verder verstoord. De blauwdruk vervaagt waardoor de noodzaak om in de geestelijke wereld 'bij te tanken' steeds groter wordt. Dit uit zich door vermoeidheid. Zoals het fysieke lichaam zijn aardse omgeving nodig heeft om zich te voeden (lucht, voedsel, enzovoorts), zo zijn het astraal lichaam en het Ik afhankelijk van een regelmatig contact met de geestelijke wereld om zich te voeden. Dit voeden betekent: het krachtiger maken van de blauwdruk waar aan het etherisch lichaam zich kan spiegelen. Deze blauwdruk is de basis voor het vormen en in stand houden van de rest van het organisme en wordt gevoed vanuit de geestelijke wereld.
